
Park Narodowy Fiordland ma spektakularne wyrzeźbione w lodzie fiordy, jeziora i doliny, chropowate granitowe szczyty i dziewicze widoki od gór do morza.
Fiordland to kawałek natury w najlepszym wydaniu. Ten odległy zakątek Wyspy Południowej w Nowej Zelandii jest najlepszym parkiem narodowym w kraju i obejmuje 1,2 miliona hektarów dzikiej przyrody, z górami, rozległymi połaciami nietkniętych lasów deszczowych i wysokimi fiordami przybrzeżnymi, które zostały wyrzeźbione przez cofające się lodowce.
Ustanowiony jako rezerwat w 1904 roku, został uznany za park narodowy w 1952 roku. Zajmuje powierzchnię około 12 000 km kwadratowych, co czyni go jednym z największych parków narodowych na świecie.
Fiordland wraz z pobliskimi parkami narodowymi wspólnie tworzą Te Wahipounamu (rezerwat przyrody w południowo-zachodniej Nowej Zelandii), który w 1990 roku został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. W tym miejscu odkryjesz cuda natury i piękno regionu.
Park słynie z surowej wielkości fiordów, gór, lasów, wodospadów i jezior, w tym jeziora Hauroko, najgłębszego jeziora Nowej Zelandii.

Park graniczy z górami Humboldt, Livingstone i Takitimu na wschodzie oraz z Morzem Tasmana ze wszystkich innych stron. Jeziora Te Anau i Manapouri są wykorzystywane do wytwarzania energii hydroelektrycznej.
Istnieją jaskinie wapienne, a wodospad Sutherland, jeden z najwyższych wodospadów na świecie, spada na wysokość 580 metrów w trzech kaskadach.
Na niższych zboczach gór znajduje się bogata pokrywa gęstych lasów deszczowych strefy umiarkowanej, które są domem dla niezwykłych i unikalnych gatunków.
W parku powszechne są czerwone, srebrne i górskie buki; inne drzewa to iglaste rimu, kahikatea, zastrzalin totara, a także kamahi (Weinmannia racemosa) i inne gatunki szerokolistne.
Wśród znalezionych populacji ptaków znajdują się rzadkie nieloty takahe i kakapo (gatunek papug), oba uważane niegdyś za wymarłe, a także rudziki krzewiaste, sikorki, wachlarzówki, papużki, lasówki, pokrzewki, kędziornik i wiele innych.
Delfiny, foki i pingwiny zamieszkują fiordy i obszary przybrzeżne.
Każdego roku, począwszy od końca listopada aż do początku grudnia, na Wyspie Południowej Nowej Zelandii kwitną pola jasnofioletowych łubin trwałych.
Koniecznie zajrzyj na f7.pl

Jednym z najpiękniejszych miejsc do obserwowania łubin trwałych jest Park Narodowy Fiordland, w którym znajduje się równie wspaniała zatoka Milforda.
Przepływając przez części Parku Narodowego Fiordland, docenisz, jak hipnotyzował i intrygował podróżników i turystów na przestrzeni wieków, swoim pełnym wdzięku i w większości nietkniętym pięknem.






